Owczarek niemiecki długowłosy – wychowanie

Owczarek niemiecki długowłosy – wychowanie takiego psa sprawi że będzie on chlubą swojego właściciela. Dostojnie prezentujący się pies, który dodatkowo potrafi się zachować, jest prawdziwym skarbem. Mimo wrodzonej inteligencji prawidłowe zachowanie nie przychodzi samo z siebie, lecz musi zostać w czworonogu zaszczepione, a następnie pielęgnowane. Jak prowadzić proces zmierzający do prawidłowego wychowania naszego pupila?

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – czym różni się wychowanie od tresury?

W pierwszej kolejności musimy omówić kwestię tego, co rozumiemy przez wychowanie czworonoga.

Mówiąc o wychowaniu nie mam na myśli zaawansowanej tresury zwierzęcia zmierzającej do nauczenia go wyrafinowanych sztuczek.

Wychowanie to raczej proces mający na celu wykształcenie w naszym podopiecznym pożądanych zachowań i wykorzenienie (bądź niedopuszczenie do powstania) niepożądanych nawyków.

Chodzi o to, by nauczyć psa, jakie zasady panują w domu i poza nim, wpoić mu, jak powinien zachowywać się względem nas, domowników, pozostałych ludzi oraz przedstawicieli swojego gatunku.

Wychowanie to także proces zmierzający do nauczenia psa posłuszeństwa.

O ile nie każdy pies musi nauczyć się efektownych sztuczek, o tyle zdecydowanie wszystkie czworonogi powinny zostać prawidłowo ułożone.

Jeżeli zrezygnujemy z wpojenia podopiecznemu podstawowych zasad i nawyków, liczmy się z tym, że może pojawić się u niego szereg niepożądanych cech. Pies może np. starać się podporządkować sobie domowników, uciekać w czasie spacerów i wbiec na ruchliwą jezdnię, czy regularnie dewastować przedmioty znajdujące się w naszym domu.

Od czego jednak zacząć proce wychowywania psa? Ano, najlepiej od początku.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – Nauka czystości

Wokół tematu, w jaki sposób należy nauczyć owczarka niemieckiego prawidłowego załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych narosło wiele mitów.

Jedni twierdzą, że na początku za toaletę powinna służyć stara gazeta. Inni – że broń boże nie dawać psu gazety do załatwienia potrzeb fizjologicznych, bo przyzwyczai się do tego, że to właśnie w domu należy się wypróżniać.

Co więcej, da się też spotkać z opinią, że w momencie, gdy psiakowi zdarzy się „wypadek”, należy go pochwycić i przycisnąć jego pyszczek do zabrudzonego miejsca – takie postępowanie ma (w zamyśle osób je stosujących) wykształcić nieprzyjemne skojarzenie u pupila i powstrzymać go od takiego postępowania w przyszłości.

Jak nauczyć psa, gdzie ma załatwiać potrzeby fizjologiczne?

Przede wszystkim, istnieją dwie bardzo istotne cechy owczarków niemieckich, których znajomość jest niezastąpionym orężem w walce o zachowanie czystości w domu i nauczeniu psiaka, gdzie należy załatwiać potrzeby fizjologiczne:

  • Owczarki niemieckie instynktownie powstrzymują się przed wydalaniem w miejscu, w którym śpią.
  • Owczarki niemieckie instynktownie czują potrzebę oddania moczu i stolca tam, gdzie wyczuwają zapach moczu.

Co daje nam znajomość powyższych?

Jeżeli nie chcemy zastać nad ranem przykrej niespodzianki na dywanie, umieśćmy na noc naszego psiaka w zamkniętym transporterze dla psów bądź klatce.

Takie rozwiązanie sprawi, że pisak nie będzie się w nocy w sposób niekontrolowany wypróżniał. Szczeniak zabrudzi swoje legowisko jedynie w sytuacji, gdy nie będzie mógł wytrzymać ani chwili dłużej.

Upodobanie owczarka do załatwiania się w miejscach z wyczuwalnym zapachem moczu można natomiast wykorzystać na dwa sposoby.

Pierwszym jest dokładne usuwanie zabrudzeń z miejsc, w których psiakowi zdarzyły się „wpadki”, przez co takie miejsca nie będą psa w przyszłości przyciągać.

Należy starannie wywabić zapach moczu. Zwykłe przetarcie wilgotną szmatką nic tu nie da, bo chociaż my możemy nie wyczuć przykrego zapachu, to nasz pupil ma zmysł węchu znacznie bardziej wyczulony od nas. Użyjmy więc środków chemicznych, które całkowicie wywabią ów zapach.

Drugim sposobem jest wykorzystywanie szmatki, którą starliśmy plamę moczu z podłogi, jako znacznika miejsca, w którym pies powinien się załatwić.

Zamiast od razu wyrzucać nasączoną moczem szmatkę zamknijmy ją w szczelnym pojemniku i przy następnej okazji, gdy będziemy wskazywać psiakowi miejsce przeznaczone do wypróżnienia, połóżmy ją w tym miejscu. W ten sposób szczeniak bez żadnych oporów zaspokoi swoje potrzeby fizjologiczne tam gdzie chcemy.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – Gdzie szczeniak powinien załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne?

Oczywistym jest, że docelowo pragniemy, by psiak oddawała mocz i stolec jedynie poza granicami naszego domu czy mieszkania. Niemniej jednak, przynajmniej w początkowej fazie, nie unikniemy sporadycznego załatwiania psich potrzeb w mieszkaniu.

Gdy tylko możemy, wynieśmy psa na dwór i postawmy na trawie. W pozostałych okolicznościach stawiajmy go zawsze w jednym specjalnie do tego celu przygotowanym miejscu naszego mieszkania.

Jest to niezwykle istotne, by pies nie robił sobie z naszych czterech ścian wielkopowierzchniowej toalety, lecz miał jedno, stałe miejsce, które posłuży mu w roli tymczasowego WC.

Przy wskazywaniu szczeniakowi miejsca do załatwienia potrzeb warto posłużyć się szmatką, którą starliśmy mocz, wspomnianą powyżej.

Miejsce, w którym psiak będzie się załatwiał powinno być zlokalizowane maksymalnie blisko drzwi wejściowych. W ten sposób szczeniak skojarzy, że drzwi wejściowe i możliwość załatwienia potrzeb fizjologicznych są ze sobą jakoś związane.

Dzięki temu łatwiej będzie go później nauczyć wstrzymywania się aż do przekroczenia progu mieszkania.

Miejsce, które wyznaczymy jako tymczasową toaletę, najlepiej przygotować w następujący sposób. Na podłogę należy położyć warstwę nieprzemakalnego materiału, takiego jak linoleum lub folia malarska. Jest to szczególnie ważne, gdy nasz przedpokój jest wyłożony wykładziną. Następnie, tak przygotowaną warstwę należy wyściełać gazetami lub szmatami. Gazety czy szmaty po każdym użyciu należy wymienić na nowe. Możemy też zakupić specjalną psią kuwetę.

Szczeniaka należy wynieść do jego „toalety” zawszę, gdy ten się obudzi, po każdym posiłku oraz w momencie, w którym jego zachowanie zdradza znamiona tego, że musi z owej „toalety” skorzystać.

Czy karać psa za załatwianie potrzeb fizjologicznych poza wyznaczonym obszarem?

Jeżeli chodzi o karcenie psa za załatwienie potrzeby fizjologicznej w miejscu do tego nieprzeznaczonym, wszyscy specjaliści są zgodni – nie ma to żadnego sensu i jest zupełnie nieskuteczne.

Zanurzenie nosa psa w jego własnych ekskrementach, nawet gdy złapiemy go na gorącym uczynku, jedynie zastraszy psa i zrazi go do nas. To samo tyczy się nakrzyczenia na niego, danie mu klapsa czy innego rodzaju dezaprobaty.

Skuteczne jest natomiast działanie przeciwne. W momencie, gdy szczeniak załatwi się w miejscu do tego przeznaczonym pogłaszczmy go i pochwalmy. Nagradzanie psa zachęca go do powtarzania zachowania, za które uzyskał aprobatę.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – Podstawy wychowania

Zanim przejdziemy do nauki najbardziej podstawowych komend, w pierwszej kolejności musimy w naszym pupilu wykształcić nawyk prawidłowego zachowania w naszym domu oraz reagowania na nasze nakazy i zakazy.

Jak wskazywałem to we wcześniejszej części artykułu „Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie” najważniejsza we wpajaniu psu zasad jest konsekwencja. Nasz psiak nauczy się swoich obowiązków i zacznie przestrzegać zasad jedynie w sytuacji, w której dane zachowanie będzie wywoływać u nas zawsze taką samą reakcję.

Jeżeli jednego dnia pozwolimy psu np. wskoczyć na naszą kanapę, a następnego dnia bezwzględnie go z niej zrzucimy, to nie nauczyliśmy podopiecznego żadnej zasady, a jedynie wprawiliśmy go w konsternację.

Najprostszym sposobem wyrobienia w psie odpowiednich nawyków jest nagradzanie go za właściwe zachowania, oraz karcenie za zachowania niepożądane.

Nagradzanie psa może przybierać różnorakie formy. Nagrodą będzie podarowanie psu jakiegoś przysmaku. Nagrodą będzie również pogłaskanie czy pochwalenie czworonoga za prawidłowo wykonaną czynność. Również chwila zabawy z psem zostanie przez niego potraktowana jako gratyfikacja.

Co zaś tyczy się karcenia – należy do tego tematu podchodzić bardzo delikatnie.

Niedopuszczalne jest bicie zwierzęcia czy wydzieranie się na niego. Celem karcenia nie jest sprawienie zwierzęciu cierpienia, a jedynie wyrażenie dezaprobaty.

Wszystkie psy pochodzą od wilków, warto więc poobserwować te drapieżniki w ich naturalnym środowisku, chociażby na kanale przyrodniczym. Da nam to ogląd tego, w jaki sposób osobniki dominujące karcą znajdujące się niżej w hierarchii zwierzęta i w jaki sposób okazują dominację.

Jeżeli mamy taką sposobność, zwróćmy uwagę w jaki sposób suka zachowuje się względem swoich szczeniąt, gdy te zachowują się niesfornie.

W obu przypadkach rzuci się w oczy to, że w procesie wyrażania przez zwierzęta wobec siebie dezaprobaty nie dochodzi do przemocy, a jedynie do lekkiego przyciśnięcia osobnika do ziemi czy delikatnego nacisku w obrębie szyi.

Polecam obejrzeć kilka odcinków „Zaklinacza Psów” – w serialu tym zostało wyraźnie ukazane, jak należy dotknąć psa, czy jak się zachować, żeby ten wiedział, że nie jesteśmy zadowoleni z rzeczy, którą właśnie zrobił.

Karcąc podopiecznego zawsze zachowujmy pokerową twarz. Nie powinniśmy być ekspresywni względem naszego czworonoga.

Pamiętajmy też, że psa można skarcić jedynie, gdy złapiemy go na gorącym uczynku. Jeżeli pies pogryzie nam meble, a następnie po godzinie od zdarzenia przyprowadzimy go na miejsce i wskazując na zdewastowane przedmioty ukarzemy, to pupil w żaden sposób nie jest w stanie zrozumieć, że ma to związek z jego wcześniejszym zachowaniem.

Jeżeli już musimy skarcić naszego owczarka, pamiętajmy o jeszcze jednej złotej zasadzie. To my musimy podejść do psa, nie pies do nas. Nigdy nie przywołujmy do siebie psa by go skarcić. W ten sposób czworonóg zacznie kojarzyć przywołanie go z negatywnymi następstwami, co diametralnie utrudni jego dalsze szkolenie.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – podstawowe komendy

Każdy pies powinien znać kilka podstawowych komend. Do takowych należą „siad”, „leżeć”, „do nogi” czy „zostań”.

Nie są to efektowne sztuczki, a zupełne podstawy okiełznania zwierzęcia. Pies, który nie reaguje na „siad” i „leżeć” nie da się uspokoić podczas wizyty u weterynarza czy gdy odwiedzą nas goście.

Komenda „do nogi” jest równie istotna, gdyż jej nieznajomość może sprawić, że pies zanadto się od nas oddali i wpakuje się w jakieś kłopoty. Co więcej, prawdziwym utrapieniem jest dla właściciela pies, którego po spuszczeniu ze smyczy trzeba gonić, by ponownie zapiąć mu smycz.

Komenda „zostań” uchroni nas przed oddaleniem się czworonoga z wyznaczonego miejsca i zapobiegnie jego krzątaniu się pod nogami w nieodpowiednim momencie.

Nie ma przeszkód, by zamiast wyżej podanych, używać innych komend. Mam tu na myśli to, że dla psa jest obojętne, czy polecenie położenia się będzie reakcją na słowo „waruj”, „leżeć”, czy nawet „kartofel”.

Ważne jest jednak, żeby zdecydować się na używanie jednej formy polecenia i być w tym konsekwentnym. Innymi słowy – jeżeli pies nauczył się polecenia „leżeć”, to nie mieszajmy mu w głowie wydając rozkaz „waruj”. Dla psa te pojęcia nie są jednoznaczne.

Jeżeli chodzi o wydawanie poleceń – ważne jest, by były zawsze krótkie i treściwe, oraz poprzedzone imieniem psa.

Dobrze skonstruowane polecenie to np. „Ares, waruj”. Źle skonstruowane to „Piesku, połóż się tutaj”.

Poprzedzanie poleceń imieniem psa jest niezwykle istotne. W pierwszej kolejności – znacznie ułatwia zapanowanie nad zwierzęciem, gdy mamy więcej psów – w ten sposób każdy czworonóg ma pewność, że rozkaz był skierowany do niego.

Drugim benefitem poprzedzania polecenia imieniem zwierzęcia jest to, że pies słysząc swoje imię automatycznie „wchodzi w tryb” wykonywania poleceń i nauki.

Pies wie, że po jego imieniu zaraz padnie znajoma komenda, na która postara się od razu zareagować. Jeżeli natomiast padnie jakieś nieznane słowo, nasz pupil skojarzy, że zaraz nauczy się nowej sztuczki.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – Jak nauczyć owczarka niemieckiego długowłosego reagować na podstawowe komendy?

Komenda „siad”

Ta komenda należy do najprostszych do nauczenia. By nauczyć jej naszego podopiecznego chwyćmy zabawkę albo przysmak i przesuńmy go nad jego głową tak, by podążał za nim wzrokiem. Jednocześnie głośno i wyraźnie wydajmy komendę „siad”.

Gdy ćwiczenie zostanie prawidłowo wykonane, należy psa pogłaskać, pochwalić i wynagrodzić przysmakiem albo dając mu zabawkę.

Komenda „leżeć”

Trening tego polecenia jest podobny do nauki komendy „siad”. Gdy pies już usiadł, zabawkę bądź przysmak przesuwamy znad głowy zwierzęcia i obniżamy, tak, by znalazł się na wysokości podłogi przed zwierzęciem. W czasie tego ruchu wydajemy polecenie „leżeć”.

Komenda „do nogi”

Tu potrzebujemy pomocy drugiej osoby. Powierzamy psa na smyczy naszemu pomocnikowi, po czym odchodzimy na kilkanaście metrów od psa. Rzucamy komendę „do nogi” jednocześnie gestykulując, by pies do nas podszedł. W tym momencie nasz asystent powinien puścić smycz. Gdy pies do nas podejdzie, należy go pochwalić i wynagrodzić.

Komenda „zostań”

Nauka tej komendy powinna mieć miejsce dopiero, gdy pies opanuje już „siad” i „leżeć”.

Do siedzącego bądź leżącego psa należy rzucić polecenie „zostać” i odsunąć się spokojnie na odległość metra.

Gdy pies zostanie, należy go pochwalić i wynagrodzić, po czym powtórzyć ćwiczenie oddalając się na większą odległość.

Jeżeli pies nie wykona polecenia, spokojnie prowadzimy go do punktu, z którego się oddalił i powtarzamy całą operację do skutku.

Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie – słowo na zakończenie

Ufam, że artykuł „Owczarek niemiecki długowłosy wychowanie” okaże się pomocny w czasie prowadzenia domowego treningu Twojego podopiecznego.

Opisane w tym artykule sposoby wychowania psa należą do najbardziej podstawowych i jednocześnie do najważniejszych rzeczy, jakich powinien nauczyć się nasz czworonóg.

Do tej pory w Polsce pokutuje mit, jakoby szkolenie i układanie psa było dla niego męczące. W rzeczywistości jest wręcz przeciwnie – dobrze przeprowadzony trening jest dla naszego pupila czystą przyjemnością.

Samodzielne uczenie psa podstawowych umiejętności i reakcji jest konieczne także w sytuacji, w której zamierzamy zapisać się na profesjonalne szkolenie.

Wbrew panującej opinii szkolenia psów nie służą temu, by uczyć psa podstaw, a jedynie pogłębianiu jego umiejętności oraz opanowaniu bardziej skomplikowanych poleceń.

Oczywiście – jeżeli po przyprowadzeniu psa na kurs nie będzie on posiadał jeszcze żadnych umiejętności, to szkolenie zaczyna się od zera. Niemniej jednak – nauka takiego zwierzęcia będzie znacznie utrudniona i już nigdy nie osiągnie ono pełni swojego potencjału.